انتظار ظهور

خاطره ای از آیت الله یزدی

 

می نویسند هنگامی که انگلیسی ها به عراق مسلط شدند چون اهل نجف

 

با آنها مبارزه کرده بودند تصمیم گرفتند آنان را سرکوب نمایند

 

به آیت الله یزدی گفتند شما از نجف خارج شوید آن بزرگوار فرمود:

 

خودم بروم یا با اهل منزلم؟ گفتند با اهل منزل بروید فرمود: اهل نجف

 

همه اهل منزل من هستند من می مانم تا آنچه به آنان رسید به من نیز برسد،

 

انگلیسی ها ناچار شدند از اهل نجف صرف نظر کنند .

 

آری همانطور که رسول گرامی اسلام فرمود: خدایا جانشینان مرا رحمت کن

 

گفتند جانشینان شما کیانند؟فرمود: فقهاء. و موسی بن جعفر(ع) فرمود:

 

فقهاء دژهای اسلام اند مانند دژی را احاطه کرده است.

 

امام علی (ع) فرمود: علماء فرمانروایان مردم اند.

 

 

 

نوشته شده توسط مصطفی فرد در جمعه دوم فروردین 1387 ساعت 15:8 موضوع خاطرات علما و شهدا | لینک ثابت

گلوله بجای آب

 

یکی از آزادگان آشنا و مورد اعتماد در دیداری که هنگام آزادی از وی

 

داشتم گفت: ما سه نفر بودیم که به دام عراقیها افتادیم نخست اسلحه های

 

ما را گرفتند و دستهای ما را بطوری بستند که نزدیک بود بازوهای ما

 

قطع شود و سپس ما را به محلی که جمعی از برادران اسیر را گرد آورده

 

بودند بردند و ساعتها  ما را در گرمای آفتاب نگهداشتند سخت تشنه

 

شده بودیم و هر چه درخواست آب می کردند، آب نمی دادند تا اینکه یکی

 

از برادران که او نیز دستهایش محکم بسته و تشنه بود از جا بلند شده

 

درخواست آب کرد که عراقیها با پرخاش و فحاشی او را نشاندند او پس از

 

دقایقی چون از تشنگی بشدت رنج می برد مجددا بلند شده و تقاضای آب کرد،

 

که این بار نیز در اثر فریاد و بدگویی ماموران نشست و پس از مدتی چون

 

تحملش تمام شده بود باز برخواست که این بار بجای آب و زشت گویی چند

 

گلوله به وی شلیک کردند که با همان دستهای بسته و لبان خشکیده به زمین افتاد

 

و شهید گشت.

 

 

نوشته شده توسط مصطفی فرد در شنبه بیست و پنجم اسفند 1386 ساعت 14:27 موضوع خاطرات علما و شهدا | لینک ثابت

چگونه او هم ذاکر امام حسین(ع) شد؟

 

حضرت آیت الله خزعلی در جلسه روحانیون بعثه در مکه نقل کردن

 

که مرحوم آیت الله سید عبدالهادی شیرازی فرمود:

 

خواب دیدم که در رواق امام حسین(ع) می باشم که ناگهان آن

 

حضرت از ضریح مقدس بیرون آمد و فرمود: اسم یکی از ذاکران

 

من نوشته نشده اسم نام سید جعفر (برادرم) را ذکر فرمود، من تعجب کردم

 

چون برادرم ذاکر و روضه خوان نبود صبح زود به خانه ی برادرم رفتم

 

و خوابم را نقل کردم او گریه افتاد و گفت من دیشب کتاب جلاء العیون

 

مرحوم مجلسی را برداشتم وبچه ها را دور خودم جمع کردم و مقداری

 

از آن را خواندم و با هم گریستیم (او با همین روضه روخوانی ذاکر

 

امام حسین (ع) محسسوب شده است.).

 

 

نوشته شده توسط مصطفی فرد در جمعه بیست و چهارم اسفند 1386 ساعت 13:13 موضوع خاطرات علما و شهدا | لینک ثابت